23 kwietnia 2017

310. Recenzja „Na zawsze razem. Ella i Micha” — Jessica Sorensen

„Z każdą przelaną łzą kradnie kolejną cząstkę mojego serca, aż obejmuje je całkowicie we władanie. Uświadamiam sobie, że nawet w ciężkich czasach, którym z pewnością będziemy musieli stawić czoło, nigdy nie będę mógł od niej odejść.”
Autor: Jessica Sorensen

Tytuł: Na zawsze razem. Ella i Micha

Seria: Nie pozwól mi odejść #2

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Narracja: pierwszoosobowa — Ella i Micha

Główny bohater: Ella Daniels — 18 lat, Micha Scott — 20 lat

Romans: Ella + Micha

Ogumienie: Te okładki to jakiś koszmar. Nie chodzi o to, że są nieładne (chociaż moim zdaniem są), ale bardziej o to, że ani trochę nie pasują do tej mrocznej, czasami smutnej atmosfery. Pewna jestem, że chodziło bardziej o ukazanie pozytywnych aspektów. Jednak osoba, która sięgnie po tę powieść ze względu na okładkę może się nieco zdziwić. Dlatego uważam, że coś tutaj nie pasuje.

UWAGA! RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY Z PIERWSZEJ CZĘŚCI [NIE POZWÓL MI ODEJŚĆ. ELLAI MICHA]! CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!

20 kwietnia 2017

Czytelnicze podsumowanie I kwartału 2017 roku

Pierwszy kwartał 2017 roku nie zapowiadał się dobrze. W styczniu przeczytałam zaledwie trzy książki, z czego dwie były na zajęcia; tylko jedna dla przyjemności. Ale przyszedł luty, w którym miałam aż nadto czasu i udało mi się pochłonąć aż 10 pozycji. Nie jestem pewna czy w tym roku pojawi się jeszcze taki miesiąc, w którym będę mogła aż tyle poczytać. W sumie przez pierwsze trzy miesiące bieżącego roku przeczytałam 19 książek, oto one:

18 kwietnia 2017

309. Recenzja „Pył ziemi” — Rafał Cichowski

„Pierdolony alkohol — tak bezlitośnie skuteczny w wygrzebywaniu na wierzch ukrytych emocji i prezentowaniu ich nam z bezpiecznego dystansu. Pod jego wpływem wreszcie przestajemy się bać. Nic dziwnego, że po dziś dzień jest ulubioną używką na Ziemi.” 
Autor: Rafał Cichowski

Tytuł: Pył ziemi

Wydawnictwo: Sine Qua Non

Narracja: pierwszoosobowa — Rez

Główny bohater: Rez

Ogumienie: Ta okładka. Sposób jej stworzenia całkowicie mnie zauroczył. Jestem pod wrażeniem jej wykonania. Nie mogę się nadziwić, jak za pomocą ołówka i gumki można stworzyć coś tak nieprzeciętnego i przyciągającego wzrok. Sroki okładkowe, takie jak ja, z całą pewnością są zadowolone z wyglądu tej grafiki. Sama chciałabym pogratulować wszystkim zaangażowanym w ten projekt pomysłu i realizacji. Zwłaszcza, że efekt jest tak zniewalający. Ogromne gratulacje!

14 kwietnia 2017

308. Recenzja „Siedem minut po północy” — Patrick Ness

„Nie zawsze musi istnieć jakiś dobry bohater. Tak jak i nie zawsze musi istnieć zły. Większość ludzi plasuje się gdzieś pośrodku.”
Autor: Patrick Ness

Tytuł: Siedem minut po północy

Wydawnictwo: Papierowy Księżyc

Narracja: trzecioosobowa

Główny bohater: Conor O’Malley — 13 lat

Ogumienie: Ta okładka, to wydanie, te ilustracje w środku! To jest po prostu niebywałe! Podziwiam ilustratora, który zabrał się za stworzenie do tej książki pięknych grafik, które umilają nam czytanie i sprawiają, że z jeszcze większą przyjemnością połyka się kolejne strony. Jestem naprawdę pod wrażeniem!

12 kwietnia 2017

307. Recenzja „Więzy krwi” — Patricia Briggs

„Nigdy nie ufaj mechanikowi, który jeździ nowymi samochodami. Albo jest zdziercą, albo nie potrafi utrzymać starego pojazdu na chodzie — a niewykluczone, że obie te rzeczy naraz.”
Autor: Patricia Briggs

Tytuł: Więzy krwi

Seria: Mercedes Thompson #2

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Narracja: pierwszoosobowa — Mercy

Główny bohater: Mercedes Thompson — ok. 30 lat

Premiera wznowienia: 12 kwietnia 2017

Ogumienie: Przy recenzji pierwszego tomu wspominałam, że podobają mi się okładki do tej serii. Na każdej z nich przedstawioną mamy Mercy — co z tego, że zawsze ma inne tatuaże i chyba inna modelka jest wybierana. Mimo wszystko są to bardzo ładne grafiki, które pasują do treści.

UWAGA! RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY Z PIERWSZEJ CZĘŚCI [ZEW KSIĘŻYCA]! CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!

10 kwietnia 2017

306. Recenzja „Sieć podejrzeń” - George Harrar

„Zawsze uważał, że duża część życia polega na siedzeniu i czekaniu, aż coś się wydarzy. Jeśli chodziło o jakąś konkretną dobrą rzecz, nazywało się to wyczekiwaniem. Jeśli o złą — nazywała się to obawą.”
Autor: George Harrar

Tytuł: Sieć podejrzeń

Wydawnictwo: Wielka Litera

Narracja: trzecioosobowa

Główny bohater: Evan Birch — 49 lat

Ogumienie: Ta okładka pasuje do klimatu tajemnicy, towarzyszącemu nam przez całą powieść. Na szczęście nie jest to jakaś wymyślna grafika, gdyż najczęściej te najprostsze, posiadające w sobie najmniej, przekazują najwięcej. Gdybym zobaczyła tę powieść na półce z całą pewnością po spojrzeniu na okładkę chciałabym dowiedzieć się, jaki temat porusza książka. Dlatego uważam, że grafik się postarał.

7 kwietnia 2017

305. Recenzja „Zew księżyca” - Patricia Briggs

„Tańcz, kiedy śpiewa księżyc i nie płacz z powodu kłopotów, które jeszcze nie nadeszły.”
Autor: Patricia Briggs

Tytuł: Zew księżyca

Seria: Mercedes Thompson #1

Wydawnictwo: Fabryka Słów

Narracja: pierwszoosobowa — Mercy

Główny bohater: Mercedes Thompson — ok. 30 lat

Ogumienie: Lubię okładki do tej serii. Może nie są mocno wyszukane, ale mają w sobie coś magicznego. Przede wszystkim podoba mi się to, że na każdej mamy ukazaną Mercedes. Co prawda za każdym razem ma inne tatuaże, a w książce, o ile pamięć mnie nie myli, ma tylko jeden, ale co z tego? Najważniejsze, że ten pod pępkiem — odcisk kojociej łapy — zawsze się pojawia, kiedy tylko istnieje taka możliwość.

5 kwietnia 2017

304. Recenzja „Pieśń jutra” - Samantha Shannon

„Mordercą się nie rodzisz, mordercą się stajesz.”
Autor: Samantha Shannon

Tytuł: Pieśń jutra

Seria: The Bone Season #3

Wydawnictwo: Sine Qua Non

Narracja: pierwszoosobowa — Paige

Główny bohater: Paige Mahoney — 19 lat

Premiera: 26 kwietnia 2017

Ogumienie: Lubię prostotę i minimalizm na okładkach. Kiedy mamy pokazane wszystko, co najważniejsze, a tak naprawdę dostajemy niewiele. Właśnie z tego powodu bardzo lubię grafiki, które zostały stworzone dla tej serii. Mamy tutaj naprawdę wszystko, czego potrzebujemy. Nie ma zbyt wielu napisów, obrazków wyskakujących z boku okładki. Wszystko ślicznie. Do tego tytuł, który przebija się przez tę ćmę… Po prostu cudo.

UWAGA! RECENZJA MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY Z PIERWSZEJ I DRUGIEJ CZĘŚCI [CZAS ŻNIW ORAZ ZAKON MIMÓW]! CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!

2 kwietnia 2017

Rocznica + Zdobycze marcowe, czyli same perełki

Kiedy to zleciało? Sama się nad tym zastanawiam. Jeszcze niedawno dopiero zaczynałam. Wszystko się rozkręcało, cieszyłam się z pierwszych obserwatorów, pierwszych „lajków” na Facebook'u. A wczoraj minęły cztery lata odkąd się to wszystko zaczęło. Dużo, niedużo? Ciężko powiedzieć.